Cees Nooteboom – Philip en de anderen
Het is voor de tweede keer geweest dat ik dit boekje uit 1972 heb gelezen. De eerste keer kon het me niet bekoren. Een herkansing leek me op z’n plaats omdat ik andere romans en verslagen van Nooteboom juist zo mooi vond.
Helaas, opnieuw vond ik het maar matig. Het eerste hoofdstuk met de ontmoeting van de oom is nog heel mooi, maar dan begint het reizen, het liften door Europa. Het wordt steeds meer een mengeling tussen een droom en een sprookje en dan glipt het me door de vingers. Wel leuk om gelezen te hebben voor het vergelijk met meer recent werk wat ik dus veel beter vind. Leuk ook omdat ‘Philip…’ destijds naar het schijnt wel veel reacties en waardering heeft opgeroepen.
Reageer